Hayatın biz büyüdükçe bizi zorlayacak, mutsuz edecek başka bir yolla karşımıza çıkması, sınavların hiç bitmemesi, yapmamız gerekenlerin katlanarak artması, kısacık yaşamlarımızda bunca virajlı, zor, yıpratan yollarla uğraştırması ne kadar saçma. Mutlu olmak için neden bunca mutsuzluğa katlanıyoruz?

Duvarlar 1000Kitap Kaynak

Yaşamın sonuna doğru yürüyoruz. İçimizde heves kalmamış. Yaşamaya. Sevgiye. Aşka. Belki, diyorum, belki Neşe'nin biraz hevesi vardır. Ama çok sürmez, onu da üzerler. İnsan dediğin birbirini yer, yer de doymaz. Duygularını yer, zamanını, yaşamını, heyecanını. Aşkını, inancını. Etini yer, kalbini söker. İnsan dünyanın vebası.

Yaşamaklar 1000Kitap Kaynak

“Bir insanın kendi cinsine değil de bir hayvana, dağda ya da ovada, kendine nerede bir alan, bir nefes bulmuşsa orada yeşermiş çiçeğe, bir ağaca nasıl davrandığı, onun hakkında her şeyi anlatır Halil, demişti.Hayvanına eziyet eden bir gün birini de öldürebilir, demişti; suçsuz günahsız kendi hâlinde yaşayan bir ağaca, bir ota, bir çiçeğe kasteden de çok tehlikelidir. Niye? Çünkü ne cana değer veriyordur ne de bir başka yaşama. Hareket etmiyor diye, konuşmuyor diye onun senden benden ne farkı var? Sen de bir can taşıyorsun o da. Acı çektiğini görmüyorsun diye bir ağacı kesemezsin, kökünden sökemezsin, demişti...”

Boşluklar 1000Kitap Kaynak